در میان مخلوقات تنها انسان تاج کرامت و برتری را بر سر نهاده و از سرمایه های مادی و معنوی بیشماری برخوردار است که در زبان روایات به طلا و نقره تشبیه شده است. داشتن چنین سرمایه های مادی و معنوی به انسان امکان می دهد تا در مسیر حرکتش به سوی خدا، گرفتار خواهشهای نفسانی و دام شیطانی نگردد و جز در راه بندگی خدا، که آزادی از همۀ بندها و حجاب هاست، قدم نگذارد. از ان جا که انسان در این مسیر با مشکلات فراوان و گردنه های بلندی روبه روست موفقیت و پیروزی اش در گرو تلاشی بی وقفه و خستگی ناپذیر و به تعبیر روایات جهاد اکبر است. جهادی که صحنۀ نبرد آن تمام عمر و دشمنان آن نفس انسان از یک سو و شیطان و یارانش از سوی دیگر است و ابزار و تجهیزات دشمن عبارت است از دنیا و لذت های آن .

همۀ ارزش و اعتبار انسان در گرو پیروزی در این نبرد همیشگی است و تنها راه پیروزی بکار بستن سرمایه هایی است که خداوند در معادن وجود او قرار داده است و هدف از بعثت پیامبران نیز کمک به انسان در استخراج این معادن است.

انسان زمانی می تواند به هدف والای خود دست یابد که خود را بشناسد و مسیر و هدف خود را تشخیص دهد و با پرواز فکر و اندیشه به قله ی رفیع کرامت انسانی صعود کرده، با یقین کامل بر خدا توکل نماید و با برخورداری از تقوا به مقام قرب ومحبت الهی وارد شود و با تسلیم و رضا به آنچه ذات اقدس الهی خواسته شکرگذار نعمتهای بی حساب او گردد.

یکی از عواملی که در پیروزی انسان بر شیطان و نفس اماره تاثیر شگرف و غیرقابل انکاری دارد استفاده از غذای سالم، پاک وحلال است.

در این مقاله سعی شده است تا رابطه میان غذای حلال و تاثیر گذاری آن در انجام اعمال صالح که یکی از اهداف خلقت می باشد، بر اساس آیات و روایات و نمونه های تاریخی بیان شده و در پایان به ذکر برخی از مصادیق لقمه حرام پرداخته شود.